KOKULARIN hafızamızda ayrı bir yeri vardır. Hiç olmadık yerde duyulan kokular olmadık anıları çeker çıkarır zihnimizden. Belli belirsiz hatırlananlar kokularıyla dolar zihnimize…
Bu kokulardan biridir ‘anne kokusu’ da… Tarif edemeyiz. Hiçbir şeye benzetemeyiz ama bin bir anı dolar onunla yüreğimize, bizi sıcacık yapar.
O kokuyu rüyalarımıza taşıyanla uyanmak her şeyden önemlidir bizim için; onu solumak… Yokluğunda onu arar, bazen kendi kokumuzu onun sanarız. Çünkü benzeriz gün geçtikçe ona. Onun verdiği güven duygusu ise benzemez bir şeye.
Bugün o kokuyla uyandım güne. İçime çektim. Tekrar tekrar soludum. Ne kadar tanıdık hissettiğimi düşündüm. Geçmişe döndüm.

***

Ne zamandı tam olarak hatırlamıyorum. 5 ya da 6 yaşında olmalıyım. Bir gün evde yalnız kaldığım sırada kitaplığın üstündeki akvaryuma uzanmak istedim. Elimi rafa uzatmamla birlikte akvaryum yere düştü; tabi ben de.
Elimi kesmişim. Hiç o kadar çok kan görmemiştim. O an, çocuk aklımla öleceğimi sanmıştım. Çığlıklarımı duyan annem koşarak eve girdi, beni kucakladı. O sırada aldığım kokuydu bu sabah o kucakta uyandığımda duyduğum…
Gözlerimi kapadım, kokunun beni esir almasına; günden güne, anıdan anıya geçirmesine izin verdim. Hep bir çocuğun işlediği kabahat ardından geliyordu anılar.

***

Ne yapmış olursam olayım ya da ne kadar zor anlar yaşatmış olursam olayım ona, sonunda daima beni kucakladığını, kokusuyla sardığını hatırladım birden.
En çok değer verdiği eşyasını kırdığımda, yeni aldığı elbisemi mahvettiğimde, kendimi yaraladığımda, tartışmalara neden olduğumda, hayal kırıklıklarımda buldum onu.
Yanımda olduğu için şükrettim o an. Bir Anneler Günü’ne daha onunla uyanabilmek uğruna neler feda edebileceğimi düşündüm… Bir gün değil, her gün hatırlamamız gerektiğini söylediğimi hatırlayıp utandım sonra…
Birden bire fark ettim bu günün aslında ne anlama geldiğini. Ve o yokluğun üzerimde yaratabileceği özlemi…Başlamasına neden olan ‘yokluğu’ hayatıma getirecek olan olaydan ne derece korktuğumu…

Kutlu olsun anne olanların günü…
Kokuları bizi yalnız bırakmasın…